خداوند مي فرمايند :
هرگاه بنده اي مرا مي خواند
آن چنان به سخنان او گوش مي دهم
كه انگار بنده و آفريده ای جز او ندارم
اما شگفتا
بنده ام همه را طوري مي خواند
كه انگار همه خداي اويند
جز من
ثبت است بر جريده عالم دوام ما هرگز نميرد آن که دلش زنده شد به عشق





افرين انساهای خوب .